kursy językowe za granicą Zanim przejdziemy do dziejów tych ugrupowań tureckich, które poprzez Chorasan, Persję, Mezopotamię dotarły z Azji Środkowej do późniejszych siedzib Turków w Azji Mniejszej i położyły tam podwaliny pod przyszłe państwo tureckie (pierwotnie osmańskie), słów parę musimy poświęcić z jednej strony tym ugrupowaniom, które w migracjach na zachód szły nie drogą na południe od Morza Kaspijskiego, ale na północ od niego i na obszarach stepów wschodnioeuropejskich, na terenach Wołgi, Donu, Dniepru, zetknęły się z ludami Europy, m.in. zc Słowianami. Całkowite przyczyny tych ruchów migracyjnych nie są dotąd dostatecznie wyjaśnione; bezwzględnie były one natury* gospodarczej — właściwe koczownikom dążenia do zdobywania nowych terenów wypasów. Z drugiej strony należy wspomnieć o tych elementach tureckich, które przeszedłszy na tryb życia osiadły pozostały w Azji Środkowej wyciskając tu swoje piętno. Aczkolwiek dzieje te do właściwej historii Turcji i jej obecnych mieszkańców nie należą, to jednak nie możemy ich pominąć, po pierwsze dlatego, źe bez tego nie będą w pełni zrozumiałe pewne prądy ideowe, kulturalne, polityczne, które wywarły silny wpływ na kształtowanie się nowoczesnej tureckiej myśli politycznej i świadomości narodowej (panturanizm, paniurkizm, turkizm), po drugie dlatego, że bliskie jest pokrewieństwo językowe i etniczne wszystkich plemion tureckich, że furce kość plemion i tych, które zostały w Azji Środkowej, i tych, które przeszły do Wschodniej Europy na stepy na północ od Morza Czarnego, występowała często łącznie z ich etnicznym określeniem: mówiło się o tureckich pierwiastkach, tureckich elementach językowych, tureckich Językach, biorąc pod uwagę tylko te właśnie plemiona.
Prace licencjackie